Ongeval met metro: letselschade claimen en aansprakelijkheid

Welke soorten metro-ongevallen zijn er?

Bij een metro-ongeval hoeft geen sprake te zijn van een rechtstreekse botsing met een metro.

Letsel kan bijvoorbeeld ontstaan door:

• een aanrijding met een metro;
• een val op het metrospoor;
• een ongeval op het perron;
• een val tussen metro en perron;
• letsel tijdens instappen;
• letsel tijdens uitstappen;
• een sluitende metrodeur;
• plotseling optrekken;
• plotseling remmen;
• een val in een metrovoertuig;
• een defect of gevaarlijk onderdeel op een station;
• een gladde of beschadigde vloer;
• een ongeval op een roltrap of trap;
• drukte op een perron;
• een botsing of incident waarbij meerdere reizigers betrokken zijn.

De aansprakelijkheid wordt niet uitsluitend bepaald door het soort letsel. Er moet worden gekeken naar de oorzaak en omstandigheden van het ongeval.

Wie kan aansprakelijk zijn na een metro-ongeval?

Dat verschilt per situatie.

Bij lokaal spoor kunnen verschillende organisaties verschillende verantwoordelijkheden hebben. Zo kan onderscheid bestaan tussen de vervoerder die het vervoer uitvoert, de beheerder van de infrastructuur en de bevoegde overheid die verantwoordelijkheden heeft binnen het stelsel van de Wet lokaal spoor.

Voor een slachtoffer betekent dit dat niet automatisch kan worden gezegd dat iedere schadeclaim bij dezelfde partij hoort.

Afhankelijk van de situatie kan bijvoorbeeld worden onderzocht:

• wat het ongeval heeft veroorzaakt;
• waar het gebeurde;
• of de betrokkene passagier was;
• of het metrovoertuig een rol speelde;
• of sprake was van een technisch probleem;
• of de infrastructuur een rol speelde;
• of een andere persoon het ongeval veroorzaakte;
• of veiligheidsmaatregelen voldoende waren;
• welke organisatie verantwoordelijk was voor het betreffende onderdeel.

Pas daarna kan worden bepaald tegen welke partij een eventuele letselschadeclaim moet worden gericht.

Aangereden door een metro

Een aanrijding met een metro kan zeer ernstig zijn.

Dit kan bijvoorbeeld gebeuren op of nabij een spoorovergang, op het metrospoor of wanneer iemand vanaf een perron op het spoor terechtkomt.

Na een dergelijke aanrijding kan de oorzaak complex zijn. Relevant kunnen bijvoorbeeld zijn:

• de locatie van het ongeval;
• verkeers- of veiligheidssignalen;
• zichtlijnen;
• snelheid;
• waarschuwingen;
• beveiliging van het spoor;
• handelen van de metrobestuurder;
• handelen van het slachtoffer of derden;
• technische omstandigheden;
• camerabeelden;
• verklaringen van getuigen.

Het feit dat iemand door een metro is geraakt, bepaalt dus niet zonder meer wie aansprakelijk is.

Ongeval op het metroperron

Ook zonder contact met een metro kan op een station letsel ontstaan.

Denk bijvoorbeeld aan een val door:

• een glad oppervlak;
• een beschadigde vloer;
• een hoogteverschil;
• een obstakel;
• onvoldoende verlichting;
• extreme drukte;
• een defecte trap of roltrap.

Niet iedere val op een metrostation betekent automatisch dat iemand anders aansprakelijk is.

Er moet worden onderzocht of sprake was van een gevaarlijke situatie en of de verantwoordelijke partij voldoende maatregelen heeft genomen om redelijkerwijs te voorkomen dat reizigers daardoor gewond raken.

Voorbeeld: val door beschadiging op het perron

Een reiziger loopt naar de metro en struikelt over een beschadigd gedeelte van het perron. Door de val breekt de reiziger een pols.

Voor de aansprakelijkheid kan dan onder andere relevant zijn hoe groot en zichtbaar de beschadiging was, hoe lang deze mogelijk aanwezig was, of daarvoor was gewaarschuwd en welke partij verantwoordelijk was voor beheer of onderhoud van dat gedeelte van het station.

Daarom is het belangrijk om de situatie zo snel mogelijk te fotograferen.

Tussen metro en perron terechtgekomen

Bij het instappen of uitstappen kan een reiziger vallen of met een been of voet tussen metro en perron terechtkomen.

Hierbij kunnen bijvoorbeeld een rol spelen:

• de afstand tussen metro en perron;
• een hoogteverschil;
• drukte;
• de positie waarin de metro stilstond;
• verlichting;
• waarschuwingen;
• handelen van andere reizigers;
• het moment waarop de deuren sloten;
• persoonlijke omstandigheden.

Ook hier moet worden onderzocht waardoor de val precies ontstond.

Een opening tussen voertuig en perron betekent niet automatisch dat de vervoerder aansprakelijk is. Andersom betekent het feit dat een reiziger zelf instapte of uitstapte evenmin dat schade automatisch voor eigen rekening blijft.

Letsel door sluitende metrodeuren

Een reiziger kan tussen sluitende deuren terechtkomen of door een deur worden geraakt.

Bij de beoordeling kunnen vragen spelen zoals:

• wanneer de deuren begonnen te sluiten;
• of waarschuwingssignalen werden gegeven;
• of de reiziger al bezig was met instappen;
• of iemand de deuren probeerde tegen te houden;
• of de deuren technisch correct functioneerden;
• of het voertuig daarna begon te rijden;
• of het incident op camerabeelden staat.

Metrovoertuigen en stations beschikken vaak over verschillende technische en operationele veiligheidssystemen. Bij een ongeval kan daarom technische informatie naast getuigen- en camerabeelden relevant zijn.

Letsel doordat de metro plotseling optrekt

Een reiziger kan vallen wanneer een metro begint te rijden.

Dat betekent niet automatisch dat het vervoerbedrijf aansprakelijk is. Van openbaar vervoer mag worden verwacht dat voertuigen optrekken, remmen en bewegen.

De vraag wordt anders wanneer sprake is van een uitzonderlijke of onverwachte beweging.

Relevant kunnen bijvoorbeeld zijn:

• de kracht en plotselingheid van de beweging;
• de aanleiding voor het optrekken of remmen;
• waar de reiziger zich bevond;
• of de reiziger zich kon vasthouden;
• drukte in het voertuig;
• verklaringen van medepassagiers;
• beschikbare voertuig- of cameragegevens.

Voorbeeld: reiziger valt tijdens noodstop

Een reiziger staat in een metro wanneer de bestuurder plotseling hard moet remmen. De reiziger valt en loopt letsel op.

De enkele vaststelling dat hard werd geremd is onvoldoende om te bepalen wie aansprakelijk is.

Er moet bijvoorbeeld worden onderzocht waarom de noodstop nodig was. Mogelijk handelde de bestuurder juist noodzakelijk om een ernstiger ongeval te voorkomen. Ook kan een technische storing, obstakel of gedraging van een derde een rol hebben gespeeld.

Letsel tijdens gewoon remmen of optrekken

Een metro is een bewegend vervoermiddel.

Reizigers moeten daarom in zekere mate rekening houden met normale bewegingen tijdens de rit.

Een verschil kan bestaan tussen **normaal remmen of optrekken** en **een ongebruikelijk harde of onverwachte manoeuvre**.

Dat onderscheid is vaak feitelijk.

Wanneer een reiziger schade claimt omdat een metro plotseling remde, kunnen verklaringen van andere passagiers bijzonder belangrijk zijn. Zij kunnen bijvoorbeeld bevestigen dat meerdere mensen door de beweging uit balans raakten.

Ongeval op trap, roltrap of in station

Een letselschadezaak kan ook betrekking hebben op voorzieningen die onderdeel zijn van een metrostation.

Denk aan:

• roltrappen;
• liften;
• gewone trappen;
• toegangsdeuren;
• poortjes;
• perronvoorzieningen.

Wanneer bijvoorbeeld een roltrap onverwacht stopt en een reiziger valt, kan onderzoek nodig zijn naar de oorzaak, onderhoudstoestand en technische werking.

Bij een val op een gewone trap kan juist de staat van de trap, verlichting of aanwezigheid van een obstakel relevant zijn.

De verantwoordelijke partij kan daardoor per ongeval verschillen.

Ongeval door drukte op het perron

Drukke metroperrons kunnen bijzondere veiligheidsrisico's veroorzaken.

Dat betekent niet dat de exploitant automatisch aansprakelijk is wanneer iemand in drukte valt.

Wel kan worden onderzocht of bijzondere omstandigheden speelden, bijvoorbeeld:

• extreme drukte;
• onvoldoende doorstroming;
• een afgesloten gedeelte van het perron;
• een evenement of verstoring;
• onvoldoende crowd control of begeleiding;
• een gevaarlijke situatie die redelijkerwijs voorzien had kunnen worden.

Letselschade claimen na een metro-ongeval

Wilt u letselschade claimen, dan moet eerst duidelijk worden welke partij juridisch verantwoordelijk is.

Daarvoor zijn grofweg drie onderdelen belangrijk:

1. De toedracht

Wat is precies gebeurd?

2. De aansprakelijkheid

Wie was verantwoordelijk voor het ontstaan of onvoldoende voorkomen van de gevaarlijke situatie?

3. De schade

Welke financiële en niet-financiële gevolgen heeft het ongeval veroorzaakt?

Deze drie onderdelen moeten zoveel mogelijk met bewijs worden onderbouwd.

Welk bewijs is belangrijk?

Bij metro-ongevallen kan bewijs snel verdwijnen.

Denk bijvoorbeeld aan camerabeelden die slechts gedurende een bepaalde bewaartermijn beschikbaar blijven.

Probeer daarom indien mogelijk gegevens te verzamelen over:

• datum en exact tijdstip;
• station;
• metrolijn;
• richting;
• voertuig of rit;
• plaats in de metro;
• positie op het perron;
• namen van getuigen;
• personeel dat aanwezig was;
• foto's;
• camerabeelden;
• melding van het incident;
• politie- of hulpdienstgegevens;
• medische behandeling.

Camerabeelden veiligstellen

Metrovoertuigen en stations kunnen camerabewaking hebben.

Dat betekent niet dat beelden altijd beschikbaar zijn of automatisch aan een slachtoffer worden verstrekt.

Bij een ernstig ongeval is het daarom verstandig om snel vast te leggen:

• waar het ongeval gebeurde;
• wanneer het gebeurde;
• welke metro betrokken was;
• welke camera's mogelijk zicht hadden op de situatie.

Bij een juridisch geschil kan vervolgens worden bekeken op welke manier relevante beelden kunnen worden veiliggesteld of opgevraagd.

Wacht daar niet onnodig lang mee.

Wat moet u doen na een metro-ongeval?

Stap 1 — Zorg eerst voor medische veiligheid

Is sprake van ernstig of acuut letsel, laat dit onmiddellijk beoordelen en volg instructies van hulpdiensten.

Stap 2 — Meld het ongeval

Meld het incident zo mogelijk bij het vervoerbedrijf of aanwezig personeel. Vraag of een incidentregistratie wordt gemaakt.

Stap 3 — Noteer plaats en tijd

Noteer station, lijn, richting en exact tijdstip.

Stap 4 — Maak foto's

Fotografeer indien veilig mogelijk de plek waar het ongeval ontstond, bijvoorbeeld een beschadigde vloer, deur, obstakel of andere relevante situatie.

Stap 5 — Verzamel getuigen

Vraag medereizigers die het incident zagen om hun naam en contactgegevens.

Stap 6 — Denk aan camerabeelden

Leg snel vast welke camera's het incident mogelijk hebben geregistreerd en onderneem zo nodig stappen om belangrijke beelden veilig te stellen.

Stap 7 — Bewaar medische en financiële informatie

Bewaar afspraken, medische correspondentie, facturen, reisgegevens, informatie over inkomstenverlies en andere schadebewijzen.

Stap 8 — Laat de aansprakelijkheid beoordelen

Bij ernstig letsel of discussie over de oorzaak kan juridische beoordeling zinvol zijn. Daarbij kan worden onderzocht welke partij moet worden aangesproken en welke schade voor vergoeding in aanmerking kan komen.

Welke letselschade kan worden geclaimd?

Wanneer een andere partij aansprakelijk is, kunnen verschillende schadeposten aan de orde komen.

Afhankelijk van uw persoonlijke situatie kan worden gedacht aan:

• medische kosten die niet elders worden vergoed;
• reiskosten;
• beschadigde kleding of persoonlijke spullen;
• verlies van inkomen;
• verlies van arbeidsvermogen;
• huishoudelijke hulp;
• persoonlijke hulp;
• studievertraging;
• aanpassingen of hulpmiddelen;
• toekomstige schade;
• smartengeld.

Niet iedere schadepost wordt automatisch volledig vergoed.

Er moet voldoende verband bestaan tussen het ongeval en de gevorderde schade en de omvang moet zoveel mogelijk worden onderbouwd.

Smartengeld na een metro-ongeval

Bij lichamelijk of psychisch letsel kan naast financiële schade onder omstandigheden ook smartengeld aan de orde zijn.

Smartengeld is een vergoeding voor immateriële schade.

De hoogte daarvan kan onder andere afhangen van:

• aard en ernst van het letsel;
• duur van het herstel;
• eventuele blijvende beperkingen;
• impact op dagelijks leven;
• leeftijd en persoonlijke omstandigheden;
• vergelijkbare rechterlijke uitspraken.

Een vast bedrag voor een bepaald type metro-ongeval bestaat daarom niet.

Voorschot op de schadevergoeding

Bij ernstig letsel kunnen kosten of inkomstenverlies ontstaan terwijl een letselschadezaak nog loopt.

Wanneer aansprakelijkheid voldoende duidelijk is, kan in een letselschadezaak worden gevraagd om voorschotten op de uiteindelijk te vergoeden schade.

Een voorschot is geen afzonderlijke extra schadevergoeding. Het is een betaling vooruitlopend op de definitieve afwikkeling.

Dat kan bijvoorbeeld belangrijk zijn wanneer iemand tijdelijk niet kan werken of extra hulp nodig heeft.

Wat als de vervoerder aansprakelijkheid afwijst?

Een afwijzing betekent niet automatisch dat daarmee definitief vaststaat dat u geen recht op schadevergoeding heeft.

Controleer waarop de afwijzing is gebaseerd.

Wordt bijvoorbeeld gesteld dat:

• het ongeval niet is bewezen;
• de metro normaal remde;
• geen technisch probleem bestond;
• de situatie veilig was;
• een andere partij verantwoordelijk was;
• het slachtoffer zelf het ongeval veroorzaakte?

Dan kan worden onderzocht of daarvoor voldoende feitelijke onderbouwing bestaat en welk tegenbewijs beschikbaar is.

Bij ernstig letsel kan juridische beoordeling van zo'n aansprakelijkheidsstandpunt verstandig zijn.

Eigen schuld bij een metro-ongeval

Ook gedrag van het slachtoffer kan een rol spelen bij de uiteindelijke schadevergoeding.

Denk bijvoorbeeld aan een situatie waarin iemand duidelijke veiligheidsinstructies negeert of bewust een gevaarlijke situatie veroorzaakt.

Dat betekent niet dat iedere onvoorzichtige handeling automatisch betekent dat alle schade voor eigen rekening komt.

Er moet worden bekeken in welke mate verschillende gedragingen aan het ontstaan van de schade hebben bijgedragen en welke juridische gevolgen daaraan moeten worden verbonden.

Kind betrokken bij metro-ongeval

Bij een ongeval met een kind moet extra voorzichtig worden omgegaan met snelle conclusies over aansprakelijkheid of eigen schuld.

Leeftijd en wat redelijkerwijs van een kind verwacht mocht worden kunnen juridisch relevant zijn.

Bij ernstig letsel is bovendien belangrijk dat niet alleen naar de directe medische gevolgen wordt gekeken. Ook toekomstige gevolgen voor ontwikkeling, onderwijs, hulpbehoefte en eventueel arbeid kunnen relevant worden.

Die schade kan soms pas later goed worden beoordeeld.

Psychische klachten na een metro-ongeval

Een ernstig metro-ongeval kan ook psychische gevolgen hebben.

Iemand kan bijvoorbeeld angst ervaren voor metro's of openbaar vervoer, slecht slapen of het ongeval steeds opnieuw beleven.

Dit betekent niet automatisch dat sprake is van een specifieke psychische diagnose.

Bij aanhoudende of ernstige klachten is passende medische of psychologische beoordeling belangrijk. Een letselschadeprocedure is geen vervanging voor diagnostiek of behandeling.

Medische zorg vóór de claim

Na een metro-ongeval moet gezondheid voorrang krijgen op juridische stappen.

Zoek bij acute of ernstige klachten passende medische hulp.

Klachten kunnen soms ook pas later duidelijk worden. Denk bijvoorbeeld aan pijn, hoofdpijn, duizeligheid of psychische klachten.

Laat aanhoudende of zorgwekkende klachten passend beoordelen.

Probeer klachten niet zelf juridisch of medisch te diagnosticeren omdat u denkt dat dit noodzakelijk is voor een schadeclaim.

Medische en juridische causaliteit

Bij letselschade spelen twee verschillende vragen.

**Medisch:** Welke klachten, beperkingen en medische bevindingen zijn aanwezig?

**Juridisch:** Welke schade kan juridisch aan het metro-ongeval worden toegerekend?

Dat is niet precies hetzelfde.

Een arts beoordeelt medische vragen. Een jurist beoordeelt aansprakelijkheid en juridische causaliteit.

Een juridische belangenbehartiger behoort daarom geen medische diagnose te stellen.

Ook hoeft niet automatisch het volledige medische dossier te worden verstrekt. Medische informatie die in een letselschadezaak wordt gevraagd of gedeeld moet relevant en proportioneel zijn voor het doel waarvoor deze nodig is.

Veelgemaakte fouten na een metro-ongeval

Probeer de volgende fouten te voorkomen:

• geen melding maken van het incident;
• station, lijn en tijdstip niet noteren;
• geen getuigengegevens verzamelen;
• uitsluitend de eigen verwondingen fotograferen en niet de ongevalslocatie;
• te lang wachten met het veiligstellen van camerabeelden;
• aannemen dat het metrobedrijf altijd aansprakelijk is;
• aannemen dat een val in de metro altijd eigen schuld is;
• onmiddellijk akkoord gaan met een definitieve schaderegeling terwijl herstel nog onzeker is;
• medische behandeling uitstellen vanwege de schadeclaim;
• medische en juridische causaliteit met elkaar verwarren.

Een goede schadeclaim begint met een zorgvuldige reconstructie van wat er is gebeurd.

Metro-ongeval stap voor stap beoordelen

Bij een letselschadeclaim kunnen onder andere deze vragen worden onderzocht:

• Waar vond het ongeval precies plaats?
• Wat voor soort metro-ongeval was het?
• Welke metro, lijn of rit was betrokken?
• Wat gebeurde er direct vóór het ongeval?
• Welke partij beheerde het betrokken onderdeel?
• Was sprake van een technisch of infrastructureel probleem?
• Waren waarschuwingen of veiligheidsmaatregelen aanwezig?
• Wat verklaren getuigen?
• Zijn camerabeelden beschikbaar?
• Welk letsel en welke schade zijn door het ongeval ontstaan?

Daarna kan beter worden vastgesteld tegen welke partij een letselschadeclaim moet worden gericht.

Letselschade claimen na een metro-ongeval?

Bent u gewond geraakt door een metro, tijdens een metrorit of op een metrostation? Dan kan het zinvol zijn om eerst de toedracht, mogelijke aansprakelijkheid en schade gestructureerd in kaart te brengen.

Via de claimscan kunt u uw situatie nader bekijken. Daarbij kan onder andere worden gekeken naar het soort ongeval, de betrokken partijen en mogelijke schade.

Heeft u medische klachten, dan staat passende medische zorg voorop. De claimscan vervangt geen medische beoordeling.